Πώς αισθάνεστε

Η διάγνωση με ΜΥΝ δημιουργεί συναισθηματική φόρτιση  και δεν υπάρχουν σωστά ή λανθασμένα συναισθήματα. Ο καθένας είναι διαφορετικός και νιώθει διαφορετικά σε διαφορετικές περιόδους, με τα συναισθήματά του να μεταβάλλονται από μέρα σε μέρα. «Είναι πιθανόν να νιώσετε απρόβλεπτα θετικά συναισθήματα όπως αγάπη ή ευγνωμοσύνη προς τους ανθρώπους που σας υποστηρίζουν». Πολλά όμως από τα συναισθήματά σας ενδέχεται να είναι αρνητικά ή μη επιθυμητά. «Ανά περιόδους για παράδειγμα μπορεί να νιώθετε άγχος, φόβο, λύπη, αναστάτωση, απογοήτευση ή θυμό. «Όλα αυτά είναι φυσιολογικές αντιδράσεις», εξηγεί η Δρ. Kate Perry, Ειδική Ψυχολόγος Υγείας, που παρέχει τις γνώσεις και την καθοδήγησή της για την αντιμετώπιση της ασθένειας, στη συνέχεια αυτού τμήματος.

«Θα συμβούλευα όσους έχουν διαγνωσθεί πρόσφατα με ΜΥΝ, να βρουν κάποιον να τους ακούει, να ακούει τα εσωτερικά τους συναισθήματα, κάτι στο οποίο εγώ δεν στάθηκα τόσο τυχερή, διότι δεν είχα ένα δίκτυο υποστήριξης. Χρειάζεται να το συζητάτε και να το βγάζετε από μέσα σας και χρειάζεται να το συζητάτε με κάποιον που γνωρίζει από ασθένειες, όχι συγκεκριμένα τη δική σας, αλλά γενικότερα από ασθένειες. Χρειάζεστε κάποιον που στην πραγματικότητα δεν θα σας συμπονεί αλλά θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι σας συμβαίνει , όχι γιατί, το γιατί δεν μπορούμε ποτέ να το καταλάβουμε».

Νιώθετε ανήσυχοι ή φοβισμένοι;

Το άγχος ή η αίσθηση φόβου ή δειλίας είναι κοινά χαρακτηριστικά πολλών ασθενών που διαγνώστηκαν πρόσφατα ή ζουν με ένα ΜΥΝ. Πώς καταλαβαίνετε εάν είστε ανήσυχοι; Το άγχος, εκτός από ανήσυχες σκέψεις για το μέλλον και επίμονες σκέψεις για όσα σας απασχολούν, εκφράζεται σε ορισμένους ανθρώπους και με το στομάχι, νιώθετε σαν να έχετε πεταλούδες στο στομάχι ή νιώθετε ναυτία. Άλλοι άνθρωποι μπορεί να νιώθουν ότι η καρδιά τους πάλλεται γρηγορότερα από ότι συνήθως. Η εφίδρωση και οι γρήγορες κοφτές αναπνοές είναι επίσης συνηθισμένα συμπτώματα του άγχους.

Τα καλά νέα είναι ότι το άγχος μπορεί να αντιμετωπιστεί, οπότε δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρείστε με αυτά τα συμπτώματα. Αρχικά, εάν νιώθετε αγχωμένοι και το συνειδητοποιείτε, προσπαθήστε να πάρετε βαθιές αναπνοές για ένα με δύο λεπτά γιατί αυτό θα σας βοηθήσει να μειώσετε τους καρδιακούς ρυθμούς και μερικές φορές ελαφραίνει τη σκέψη και μπορείτε να βρείτε λίγες στιγμές ηρεμίας.

Εάν ανησυχείτε για το άγχος που νιώθετε, σας προτείνουμε να το συζητήσετε με τον γιατρό σας και αυτός θα σας προτείνει με τη σειρά του μεθόδους θεραπείας κατάλληλες για εσάς, όπως τη διαχείριση του άγχους, τεχνικές χαλάρωσης, και προσέγγιση ψυχολογικής υποστήριξης.

Νιώθετε λυπημένοι ή αδύναμοι;

Η λύπη είναι ένα κοινό συναίσθημα ανάμεσα σε όσους έχουν διαγνωσθεί ή ζουν με ΜΥΝ. Είναι φυσιολογικό να νιώθετε λυπημένοι  μετά τη διάγνωσή σας με ΜΥΝ. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιείτε τη λύπη σας και να αναλύετε αυτά τα συναισθήματα. Η ανησυχία και το κλάμα μπορούν να έχουν καθαρτικές και θεραπευτικές ιδιότητες και να σας βοηθήσουν να συμφιλιωθείτε με την διάγνωση. Ωστόσο, ορισμένοι άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο να αντιμετωπίσουν τη λύπη τους, κάτι που μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινή τους ζωή.

Εάν ανησυχείτε για το αίσθημα της λύπης και νιώθετε ότι επιμένει και σας εμποδίζει να ζήσετε την καθημερινότητά σας, θα ήταν καλή ιδέα να συζητήσετε τα συναισθήματά σας με τον γιατρό σας. Ο γιατρός σας θα σας προτείνει τους καλύτερους τρόπους διαχείρισης του συναισθήματος της λύπης, οι οποίοι θα ταιριάζουν στην περίπτωσή σας.

Νιώθετε απογοήτευση και θυμό;

Πολλοί ασθενείς αναρωτιούνται: «γιατί σε εμένα;» και νιώθουν αδικημένοι μετά τη διάγνωση με ΜΥΝ και είναι φυσιολογικό να νιώθουν απογοήτευση και θυμό σε αυτό το σημείο. Δεν υπάρχει ουσιαστική απάντηση σε αυτό και χρειάζεται να αναλύσετε τα συναισθήματά σας και να συμφιλιωθείτε με την διάγνωση. Είναι επίσης λογικό να νιώθετε απογοητευμένοι και θυμωμένοι, εάν συνειδητοποιείτε ότι η πάθησή σας επεμβαίνει στη ζωή σας και δεν σας επιτρέπει να τη ζήσετε όπως θα θέλατε. Προσπαθήστε να βρείτε δημιουργικούς τρόπους να διαχειριστείτε το θυμό σας. Η συζήτηση με άλλους μπορεί να σας βοηθήσει. Μπορείτε να μοιραστείτε τα συναισθήματά σας και να τα συζητήσετε με τον γιατρό σας, ή με κάποιο κοντινό σας πρόσωπο, φιλικό ή συγγενικό.

Θα είναι επίσης καλό για εσάς, να εφαρμόζετε κάποιο είδος σωματικής αποδέσμευσης, όταν νιώθετε αυτήν την απογοήτευση ή το θυμό. Αυτό θα σας επιτρέψει να αποβάλλετε τη σωματική πίεση που ενισχύει και συνδέεται με συναισθήματα απογοήτευσης ή θυμού. Ορισμένοι ασθενείς φωνάζουν δυνατά και χτυπούν τα πόδια τους για λίγα λεπτά, άλλοι χτυπάνε ένα μαξιλάρι όσο δυνατότερα μπορούν ενώ άλλοι συγκεντρώνονται στην αναπνοή τους και ελέγχουν τις εισπνοές και εκπνοές για μερικά λεπτά. Ο τρόπος που θα διαλέξετε εξαρτάται από εσάς και ίσως χρειαστούν μερικές δοκιμές για να καταλήξετε στην καταλληλότερη για εσάς τεχνική.

Συνειδητοποιήστε αν τα αρνητικά σας συναισθήματα σας καταβάλλουν

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι φυσιολογική και κοινή αντίδραση, είναι όμως σημαντικό να μπορείτε να αναγνωρίζετε πότε αρχίζουν να σας καταβάλλουν. Είναι δύσκολο να ορίσουμε ποια είναι η συμπεριφορά του ασθενή όταν τα συναισθήματά του τον καταβάλλουν, επειδή η κάθε περίπτωση είναι μοναδική. Μπορεί όμως για παράδειγμα να είστε ευέξαπτοι και να θυμώνετε με μικροπράγματα, όπως ένα νέο στις ειδήσεις, με τρόπο που δεν θα αντιδρούσατε υπό άλλες συνθήκες, ή να φωνάζετε ξαφνικά σε άλλους, κάτι που δεν το κάνατε στο παρελθόν.

Μπορεί επίσης η λύπη σας να σας ωθεί να ακυρώσετε όλες τις κοινωνικές σας συναναστροφές ή να σας στερεί τη δύναμη να σηκωθείτε από το κρεβάτι κάθε πρωί. Ίσως το άγχος σας προκαλεί πονοκεφάλους και δεν μπορείτε να κοιμηθείτε τα βράδια. Με όποιον τρόπο σας καταβάλλουν τα αρνητικά συναισθήματα, εάν νιώσετε ότι συμπεριφέρεστε με αφύσικο για εσάς τρόπο και ότι τα αρνητικά συναισθήματα κυριαρχούν στην καθημερινότητά σας, οφείλετε να το συζητήσετε με τον γιατρό σας. Ίσως εσείς να μην το διακρίνετε στον εαυτό σας, αλλά να το έχουν αντιμετωπίσει οι γύρω σας. Εάν ανησυχείτε για αυτό, μπορείτε να ρωτήσετε κάποιο κοντινό σας πρόσωπο, κάποιον φίλο ή συγγενή για το εάν έχει παρατηρήσει πρόσφατες αλλαγές στη διάθεσή σας.

Η συζήτηση μπορεί να βοηθήσει

Ο τρόπος που θα επιλέξετε να αντιμετωπίσετε τα αρνητικά και ανεπιθύμητα συναισθήματα εξαρτάται από εσάς. Κάποιους τους βοηθάει η συνεύρεση με φίλους και συγγενείς. Είναι όμως διαθέσιμη και η επαγγελματική υποστήριξη και βοηθάει πολλούς ασθενείς η ανάλυση των συναισθημάτων με έναν σύμβουλο ή ψυχολόγο. Εάν νομίζετε ότι θα σας βοηθήσει η επαγγελματική υποστήριξη, επικοινωνήστε πρώτα με τον γιατρό σας και εκείνος θα σας προτείνει τις κατάλληλες υπηρεσίες.

Φυσικά η συζήτηση δεν βοηθάει όλους τους ασθενείς. Μπορεί να νιώσετε άβολα να μοιραστείτε τα συναισθήματά σας, εάν δεν το συνηθίζετε, ειδικά όταν πρέπει να μιλήσετε για τόσο ευαίσθητα θέματα. Η συζήτηση πετυχαίνει με την προσπάθεια και συνήθως χρειάζεται λίγος χρόνος για να συνηθίσετε στην ιδέα. Ορισμένοι ασθενείς φοβούνται ότι με τη συζήτηση θα φανούν ευάλωτοι ή αδύναμοι αλλά χρειάζεται κουράγιο και θάρρος για να καταφέρετε να μιλήσετε για ευαίσθητα θέματα. Άλλοι νιώθουν ότι η συζήτηση δεν είναι χρήσιμη και ότι δεν θα τους βοηθήσει στις δυσκολίες και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Ορισμένοι ασθενείς φοβούνται ότι η συζήτηση θα καταλήξει σε θέματα που δεν θέλουν ή δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν. Αυτό συμβαίνει αρκετές φορές στις συζητήσεις, είναι όμως δικαίωμά σας να διακόψετε τη συζήτηση ή να αλλάξετε το θέμα της. Να θυμάστε ότι εσείς επιλέγετε το τι θα μοιραστείτε και το πόσο θα το αναλύσετε.

Εάν διαβάζετε αυτές τις συμβουλές και αναρωτιέστε εάν αξίζει να προσπαθήσετε, να θυμάστε ότι η συζήτηση επιτρέπει στους ανθρώπους να πάρουν αποφάσεις και να καταλήξουν σε συμπεράσματα καθώς και να απελευθερώσουν το μυαλό τους από τις υπάρχουσες σκέψεις τους και να ασχοληθούν με καινούριες. Αξίζει λοιπόν να δοκιμάσετε, για να δείτε εάν θα επωφεληθείτε, ακόμη κι αν είναι δύσκολο στην αρχή.

Το γράψιμο μπορεί επίσης να σας βοηθήσει

Η συζήτηση δεν είναι προφανώς ο μοναδικός τρόπος συνειδητοποίησης των συναισθημάτων. Η καταγραφή των σκέψεών σας σε ένα ημερολόγιο – ή ακόμη και σε ένα blog – μπορεί να είναι χρήσιμη. Η εξιστόρηση των βιωμάτων σας μπορεί να σας οδηγήσει στην συνειδητοποίησή τους. Το γράψιμο σας επιτρέπει επίσης να καταγράψετε αρνητικά συναισθήματα στο χαρτί και να τα βγάλετε από μέσα σας. Όταν βγάζετε τα δυσάρεστα συναισθήματα από το μυαλό σας, απελευθερώνετε ουσιαστικά τον εαυτό σας και μπορείτε να προχωρήσετε ψυχολογικά και να δώσετε έμφαση σε άλλα θέματα. Το γράψιμο σας βοηθάει να έχετε και ένα μόνιμο ιστορικό με τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας. Για πολλούς ασθενείς είναι χρήσιμο να ξαναδιαβάζουν τις σελίδες τους και να ανακαλούν στην μνήμη τους τα παλιά τους βιώματα. Αυτό σας επιτρέπει να δείτε πόσο έχουν αλλάξει οι σκέψεις και τα συναισθήματά σας με την πάροδο των ημερών και των εβδομάδων. Με αυτόν τον τρόπο είναι πιθανόν να καταλήξετε στο ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά σας επανέρχονται ή αλλάζουν μορφή με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα οι σκέψεις και τα συναισθήματα της προηγούμενης εβδομάδας, που ήταν τόσο έντονα, μπορεί πλέον να μην σας απασχολούν καθόλου ή να μην σας επηρεάζουν τόσο.